Meerdael Classic – 06/07/2008 – 100 km

MM in Bulgarije een FF in de Vogezen. Gelukkig was er nog ons nieuwste lid van de Ottenburg Boys Lieven die een ritje van 100 km wel zag zitten. Ook Ivan en Michel gingen de Meerdael Classic rijden.

 

Deze passeerde voor mijn deur en dus spraken we af om 7.40 uur. Het weer zit mee, zonnig, niet koud maar wel redelijk wat wind. De regen van de laatste dagen heeft toch weer voor modder gezorgd op sommige plaatsen maar ploeteren moeten we niet doen.

 

We rijden van bij mij richting de zoning van Wavre en van daar gaat het richting Tomme waar we een lus rijden. Beneden aan de ‘groebe’ staat al een bevoorrading die we dus links (letterlijk en figuurlijk) laten liggen en we klimmen technisch naar boven. Via de Tomme gaat het dan naar Archennes via Grez-Doiceau. Er zit tot dan maar weinig opwindend in de tocht. In Archennes moeten we dan wel even beroep doen op onze technische baggage om een zanderige klim zonder een voetje boven te geraken. Via veld en betonwegen komen we in Bossut aan waar er een splitsing staat. Michel ziet de 100 km niet zitten en Ivan wil op tijd thuis zijn om in de namiddag iets met het vrouwke te doen (wat juist was hij nogal onduidelijk over … ). Onze wegen scheiden dus en Lieven en ik gaan voor de 100 km. We rijden richting de veldwegen tussen Bossut en Pietrebais. Je rijdt daar eigenlijk op een plateau en de snelheid gaat dus op deze vlakke wegen de hoogte in tot we bij een groepje komen die de weg aan het zoeken zijn. Blijkbaar werden een deel pijltjes weggenomen. Ook de twee downhillbikers die moeten instaan voor de controle van de pijltjes zoeken de juiste weg !! Na een aantal pogingen vinden we dan toch terug de juiste weg en kunnen we weer verder. We komen terug in Bossut uit en dalen naar de eerste bevoorrading.

Na de bevoorrading rijden we nog een stukje via kassei en veldweg om dan voor een klein stukje in het Meerdaelbos te rijden. Na deze korte bospassage is het weer kilometers via brede veldwegen en toch wel redelijk wat beton of asfalt. Op de klimmetjes trekt mijn kompaan steeds stevig door en laat ik hem maar begaan. Het zijn er tenslotte 100 die we moeten afleggen.

Voor we aan de start passeren krijgen we nog de nodige brede boswegen te verwerken.

 

Aan de start zijn de inschrijvingen al opgedoekt zodat we ons niet meer knn inschrijven. Dan maar zo verder. We zijn ondertussen al 61 km ver.

 

We mogen nog even via het bos en rijden zo naar Sint-Joris-Weert. Van Sint-Joris-Weert gaat het dan naar Pecrot over Nethen. Het parcours is afwisselender geworden. Ik zie dat het beste er bij Lieven af is. Hij ‘stormt’ de klimmetjes niet meer zo op. Ik kan mooi in zijn wiel blijven en als ik eens door trek moet hij zelfs een gaatje (weliswaar een kleintje) laten. Hij is echter nog nooit over de 77 km gegaan en elke kilometer vanaf hier is dus ‘grensverlegend’ voor hem, laat hij mij weten.

 

In Pecrot volgen een aantal heerlijke stukjes. Na Pecrot rijden we via weer redelijk wat baan naar Sint-Agatha-Rode. Net voor S-A-R draaien we het veld in en draai ik even goed aan het gashendel en de benen voelen nog altijd goed. Na het centrum van S-A-R komen we plots aan een bord van ’65 km rechtdoor’. Ofwel heeft men hier al de wijzer van 100 km komen weghalen ofwel hebben we een splitsing gemist. We volgens dan maar de 65 km verder die ons terug naar Ottenburg brengt. We komen weer aan de eerste bevoorrading maar we laten ze nu rechts liggen om de volgende afslag te nemen en zo nog een aantal kilometers bij te doen gezien we anders niet aan onze 100 km gaan geraken.

Op de laatste stevige klim van de dag voel ik dat mijn benen ook stillaan moe beginnen te geraken. Bovendien kan ik ook niet meer drinken want mijn kamelenzak is al een tijdje leeg. We rijden naar het centrum van Ottenburg maar we mankeren nog 5 km. We maken dan nog maar een ommetje om uiteindelijk de 100 km vol te maken in een tijd van 4.43 uur.

Het was een weinig opwindende tocht. In onze streek is veel meer mogelijk. Maar natuurlijk moeten de organisatoren rekening houden met het grote deelnemersaantal.

Zelf houd ik er een goed gevoel aan over. De 100 km zonder problemen uitgereden.